Nee nee, deze blog gaat niet over al mijn avonturen in Alkmaar. In de eerste plaats omdat deze avonturen ongeschikt zijn voor publicatie maar ook omdat aan al deze avonturen binnenkort een einde komt. Toch even kort, want sinds een weekje ben ik officieel een Murmellius alumna. Of zoals onze rector Dhr. van Niekerk het zo prachtig heeft verwoord: “Als ouder kunt u nu eindelijk trots zijn op het feit dat u een gymnasiale nazaat heeft.” Misschien een extra titel voor op mijn CV?
26 juni dus voor het laatst naar school. Borreltje, beetje gebabbel hier en daar en ook een nostalgische blik in mijn ogen. Het klinkt erg melodramatisch maar: vaarwel Murmellius!
Life as we know it is afgelopen en de toekomst begint er toch wel erg realistisch uit te zien. Niet in de laatste plaats omdat de toekomst voor mij over precies 45 dagen begint. Om 11.15 uur stap ik in het vliegtuig om bijna acht uur later, plaatselijke tijd, aan de andere kant van de oceaan uit te stappen. Op dit moment kan ik niet wachten om te gaan, maar ik denk dat de man met de zogenaamde heimweehamer nog wel langskomt. Ik waarschuw alvast; als ik me straks op schiphol angstvallig aan de dranghekken vast grijp, luister alsjeblieft niet naar mijn smeekbeden maar duw me maar regelrecht langs de douane. No dignity.
Op dit moment ben ik druk bezig met de visum formulieren, de Amerikanen hebben voor alles een papierwinkel maar immigratie is wel het toppunt uiteraard. Gelukkig heeft Papa zijn paspoort niet in de wasmachine gedaan en kon hij nog achterhalen dat we op 24 Augustus 2004 samen zijn aangekomen op JFK Airport. Zonder die informatie is een studentvisa duidelijk een no-go.
Ook mag ik eindelijk vakken gaan kiezen en dat is nog veel meer werk! Alle 85 bladzijden van de online course catalogue bekijken is niet mis. Gelukkig kan ik alle bèta- en economievakken overslaan, maar Liberal Arts is niet voor niets de leukste richting en ik krijg het straks nog heel moeilijk met de definitieve keuzes. Waarschijnlijk mag ik maximaal 6 vakken kiezen per semester en is m’n workload dan al behoorlijk zwaar. Maar ik wil zo graag én Journalism en Conflict Resolutions en Art History en English en International Relations en Philosophy en History en Political Science en Studio Art doen! En dat er binnen al deze richtingen ook nog eens minimaal vijf verschillende vakken zijn om uit te kiezen, helpt niet heel veel. Wat een luxeproblemen.
Ik gebruik mijn nieuw verworven vrije tijd dus heel nuttig met halve dagen achter de computer, maar gelukkig heb ik emmers cafeïne inclusief sloten lactose om me er doorheen te helpen. En uiteraard het fijne gezelschap van John, Pete of Paolo.
Morgen is dé afspraak bij het Amerikaanse consulaat, maar later meer over Daphné’s stappen op echt Amerikaans grondgebied, ook al is het dit keer midden in Amsterdam.
En last but not least wilde ik deze echt niet aan jullie onthouden:
