15 minutes of fame

Aanstaande vrijdag ben ik in Nederland te vinden. Zoekt naar mij op elk willekeurig treinstation, en gij zult vinden.

Er wordt namelijk een klein interviewtje gepubliceerd in de Metro, betreffende mijn uiterste expertise op het gebied van de Amerikaanse verkiezingen, ahum. Metro zocht Nederlandse studenten in Amerika om wat vragen te stellen, nu net voor de elections. Zeer toevallig ben ik zo’n Nederlandse student in Amerika. Het gaat niet echt ergens over, maar is wel amusant en aangezien ik natuurlijk uiterst publiciteitsgeil ben, vermeld ik het hier eventjes. Ben je dus toevallig vrijdag aan het treinen, neem dan even een papieren Daphné mee. Ik sta op de Amerika pagina, whichever that may be. Vanaf nu ben ik natuurlijk trouw fan van de Metro en kunnen de Pers en Dag er wel in stikken. Fijn dat, ook al heb ik al weken geen krant gelezen, ik toch een bijdrage kan leveren aan het Nederlandse nieuws. Of misschien is dat te ver gezocht.

Meer nieuwtjes over mijn dagelijks leven komen er aan. Nu lezen voor mijn nieuwe vak Art History, dat is het tweede deel van mijn class Arts & the Human Experience en stiekem veel leuker dan het Music deel. Verder heb ik weer een wildwestweekend achter de rug. Amerikanen weten misschien niet hoe ze moeten feesten, maar gelukkig weten Jeremy en Charlotte en Jay dat wel. Ook heb ik wat cultuur gesnoven afgelopen zaterdag. Ben met Jeremy en zijn English class naar het Carnegie International Museum geweest. De expositie heette Life On Mars, maar het thema was hedendaagse samenleving en moderne kunst daarover. Echt heel gaaf en ik wil er nog een keer heen. Door al mijn Art classes en nu dit tripje, denk ik er bijna over om al mijn ambities hoppa om te gooien en toch maar iets kunstzinnigs te gaan studeren. Misschien kan ik later wel gaan inkopen voor het MoMa. Hmm, weer te hoog gegrepen. De toekomst is een lange zwarte tunnel, we zien wel wat er tevoorschijn komt.