Memoires deel I

Happy Thanksgiving iedereen! Na jaren van wachten, Amerikaanse tv shows kijken en mijn spreekbeurt in de derde over Amerikaanse Holidays, is het dan eindelijk zover! Amerikaanser dan vandaag kan het niet, en daar gaan we eens goed van genieten met heel veel voedsel. Want wat is een Amerikaanse holiday zonder voedsel?! Kom maar op met die turkey; ik ben er klaar voor.

De afgelopen twee dagen heb ik lekker lui op de bank gecomputerd. Ja Suus, ik neem je vakantiegebruiken over. Oja, gister hebben we gecurld en eergister mocht ik weer zo’n vier uur in de trein doorbrengen. De trein van Pitt naar DC deed er trouwens een ruime anderhalf uur langer over dan de bedoeling was. Wat zei ik over blote knietjes? Nee maar verder no problemo, I like Amtrak! De beenruimte is enormous, misschien ligt dat ook aan het feit dat het gemiddeld bere kende gewicht voor één persoon in liften hier 100 kilo aangeeft, terwijl dat in Nederland 80 kilo is. Ze zijn in ieder geval goed voorbereid op de overwinning van obesitas op de mensheid.

GOED! Verhaaltjes. Daphné goes USA. Het is heel moeilijk te bedenken wat ik allemaal heb verzuimd te sharen met jullie, aangezien ik hier alweer 3 maanden leefwoonfeestleerstudeereetdrinkslaaplachhuilhuppel en BEWONDER. Haha sorry ik moest even aan Ramses Shaffy denken. Dat is nou mijn brein. Nice to meet you too. Ik was in eerste instantie van plan de meest blogwaardige momenten op te zoeken in mijn agenda en die even in detail te gaan beschrijven. Dit zou me echter een volle week vakantie kosten en dat is niet meer mogelijk want het is alweer donderdag! Ook is het niet erg interessant is om te lezen hoe ik dit deed en toen dit, en toen dat, en toen weer dit. Daarom, volgens het voorbeeld van andere geniëen; mijn leven van de afgelopen tijd in een paar categoriëen: 1. Studie, 2. Amerika, 3. College Life, 4. Friends en 5. Overig. Even een schematisch overzichtje zodat men kan overslaan wat niet tot de interesse behoort.

1. Studie
Ik kan nog steeds goed leren. Hartstikke fijn dus, maar leren is dit jaar niet het belangrijkst en daar moest ik me in het begin van het semester steeds even aan herinneren. Ik ben een nerdje en kick op hoge cijfers, niet dat ik nou elk vrije minuutje doorbracht met spaanse woordjes of historische jaartallen in mijn koppie stampen, maar ik deed wel mijn best. Inmiddels is dat nogal verwaterd. Ik houd mijn A average heus wel op peil, maar met een pop quiz (oftewel OSO, oftewel onverwachte schriftelijke overhoring haha) hier en daar, zit er af en toe ook een B tussen. Drama! Haha ja vreselijk. Ook ben ik inmiddels weer begonnen mijn reputatie van notorious te-laat-komer hoog te houden, maar het is minder ernstig dan op het Murmel aangezien al mijn vakken zo’n vijf minuten lopen van mijn slaapkamertje zijn.

Ik vind al mijn vakken nog steeds even geweldig. Pop Culture & Literature is het waard om elke ochtend om vijf voor negen door de koude te banjeren. Pretpakket! Lekker leren over Soul, Jazz, Rock, Pop en alle geschiedenis en diepe ideëen erachter. Laatste opdracht was een personal essay schrijven over wat music means to you. Ik heb het cijfer nog niet terug, maar vind het wel leuk om even met jullie te delen. personal-essay-on-popular-music1

Spaans is tof, Arts & the Human Experience is vanaf oktober niet meer Music maar Art History en dat is een grote verbetering. Elke keer als ik naar haar lectures luister en probeer de diepere betekenis op de powerpoint slides te zien, wil ik stiekem kunstgeschiedenis studeren maar ik ben nog steeds van mening dat dat niet erg bevorderlijk is voor mijn toekomstige carriere of financiele situatie. We zien wel, met TCS kan je alle kanten op. Nieuwe media bijvoorbeeld.
US History is mijn minst favoriete vak, dat was het al vanaf het begin, maar inmiddels is het echt welletjes. De leraar kan er geen bal van, excusez-moi ik ben ook verwend met mijn Murmellius educatie maar hij is echt een lachertje. Ja, hij weet heel veel en dat vindt hij zelf ook. Hij praat en praat en praat en niemand luistert maar dat lijkt hem niets uit te maken. Een week voor de test geeft hij ons een study guide met alle begrippen en vragen erop die hij kan en zal vragen. Nee niet met de antwoorden hoor, dat zou wel veel te gek worden! Verder komt hij elke les standaard tien minuten te laat, wat ik nu dus ook maar heb ingebouwd. Nadat hij de les is begonnen geeft hij, voordat hij zelf weer verdwijnt voor het komende kwartier, ons de opdracht om in groepjes over een artikel te discussiëren, wat uiteraard onmogelijk is aangezien niemand de artikels leest. En ik heb nou niet echt zin om mijn point of view te vertellen aan een stelletje juniors en seniors die alleen maar dom voor zich uit kunnen staren, als ze daar al de energie voor hebben en niet hun koppie op het tafeltje hebben neergelegd. Wie zegt dat Freshmen ongemotiveerd zijn? Het enige wat dan weer totaal niet in overeenstemming is met zijn ‘relaxte’ manier van lesgeven, is zijn niet relaxte manier van becijferen. Voor de beide exams die we hebben gehad, heb ik een B gekregen terwijl ik toch bijna zeker weet dat ik een van de weinigen ben die vaker dan af en toe aantekeningetjes maakt. Voor mijn essay een A, maar essays zijn ook mijn lievelingen.
Design is ge-wel-dig. Elke donderdagavond heb ik mijn knutsel twee en een half uur. IPodje op, crea-beaen en niet zeuren. Heerlijk heerlijk. Dan doordeweeks af en toe op de vloer van mijn dormroom met potloden, rulers, verf, papier, schaar, lijm. Frutseldefrutsel en elke keer als iemand binnenkomt, met een gepuzzelde uitdrukking vraagt wat ik nou weer aan het doen ben en ik dan antwoord dat dit nou eenmaal huiswerk is, voelt dat best cool. Voor design heb ik wel straight A’s; elke keer staat er weer een 4.0 op mijn werkje als ik het terugkrijg. Ook is het echt bizar om te zien hoe goed mijn Design lerares me kent. Simpelweg door een aantal uur op donderdagavond dat ik haar zie, de gesprekjes die we soms na de les hebben, en mijn expressieve kunstwerkjes. Af en toe zegt ze van die dingen waardoor me afvraag hoe zij dat nou weer kan weten. Ze ziet dat ik het heerlijk vindt om dit vak te volgen, ze weet dat ik eigenlijk niet de regels voor designs wil volgen maar liever zelf wat aankloot, ze weet dat ik niet echt naar haar adviezen wil luisteren maar zelf wel wat verzin (Waar heb ik dit eerder gehoord?), ze vond dat ik heel goed weet wat ik wil, waarop ik zei dat ik één van de meest indecisive personen ben die er rondlopen, waarop zij antwoordde dat dat misschien wel zo is met bepaalde dingen maar dat als ik echt weet wat ik wil, ik heel persistent ben en het echt niet los zal laten. Bizar toch. Oja en vorige week: ‘You can be a designer if you want to. Yeah I think you should get a job in something you really really like doing. And you really really like this. Oh wait, but you want to change the world too right?’ What? Ja, dat bedoel ik. Just another girl that wants to rule the world, any time or place. Misschien luistert ze ook naar Kings of Leon.

Begin december moet ik registreren voor vakken voor Spring semester. Ik heb alweer de hele lijst afgezocht en de volgende vakken uitgekozen: Media & Society, Newswriting I, Elementary Spanish II, Drawing, Psychology en Peace, Justice and Conflict Resolutions. Dit zijn echter 18 credits en dat is het maximum dat je mag nemen. Het is mogelijk, maar ik weet niet of dit zal leiden tot een overwerkte Dap. Op dit moment neem ik 15 credits en dat gaat prima. 18 zou dus niet echt problematisch moeten zijn, alleen denk ik dat ik in deze toekomstige vakken wel iets meer tijd en aandacht moet stoppen dan ik met de huidige doe. Ik zal eens even goed voor gaan zitten met Shawn Gearing, mijn fabuleuze academic advisor. Ik heb inmiddels ook zijn vrouw ontmoet en ze zijn beiden in love with me en ik met hen. Ook heb ik een van de twee honden ontmoet en ze hebben me al uitgenodigd om een keertje naar hun huis te komen. Ik sprak met Mevrouw Gearing over thuis en wat ik mis, en een paar dagen later had ze blanke yoghurt en fruitjes voor me meegenomen. Amerikanen zijn lief!

To be continued… Nu ga ik even chillen, wat Gossip Girl inhalen en me voorbereiden op dinner! Ik zal jullie laten weten hoe de turkey was. Nog even wat laatste woorden van thankfulness, want dat hoort zo deze dag: I am thankful for being able to study in the USA this year and be a part of a different culture and so many new experiences. I am thankful for celebrating the traditional Thanksgiving today with this all-American family (although they’re from Canada). But mostly I’m thankful for knowing nice people from all around the world. The new friends I’ve made here and the good times we have, but of course also all the family and friends back home that keep in contact with me even though I’m so far away. Oh and I’m thankful for the people who care enough to read this weblog!

Grote woorden en wat drama sluipt er hier wel stilletjes in. Ik zeg tot snel!